!STEP¶

تنظیم گام تحلیل

در تحلیل استاتیکی غیرخطی و تحلیل دینامیکی غیرخطی الزامی است.

اگر این تعریف در تحلیل‌های دیگر حذف شود، همه شرایط مرزی فعال شده و محاسبه در یک گام انجام می‌شود.

در تحلیل استاتیکی، اگر خواص ماده ویسکوالاستیک یا خزشی باشد، TYPE=VISCO را تعیین کرده و شرایط زمان محاسبه را تنظیم کنید.

همچنین TYPE (STATIC/VISCO) نوع گامی است که تعیین می‌کند آیا افزایش زمان به ماده داده شود یا خیر و مستقل از نوع تحلیل (STATIC/DYNAMIC و غیره) در !SOLUTION است (به توضیحات زیر مراجعه کنید).

پارامترها¶

TYPE     = STATIC (مقدار پیش‌فرض) / VISCO (تحلیل شبه‌استاتیکی)
SUBSTEPS = تعداد گام‌های تقسیم شرایط مرزی (پیش‌فرض: 1)
CONVERG  = آستانه معیار همگرایی (پیش‌فرض: 1.0e-6)
MAXITER  = حداکثر تعداد تکرار محاسبه در تحلیل غیرخطی (پیش‌فرض: 50)
AMP      = نام تابع زمانی (با !AMPLITUDE تعیین می‌شود)
INC_TYPE = FIXED (افزایش ثابت؛ مقدار پیش‌فرض) / AUTO (افزایش خودکار)
MAXRES   = تنظیم حداکثر باقیمانده مجاز (پیش‌فرض: 1.0e+10)
TIMEPOINTS = نام فهرست نقاط زمانی (با !TIME_POINTS, NAME مشخص می‌شود)
AUTOINCPARAM = نام مجموعه پارامتر افزایش خودکار (با !AUTOINC_PARAM, NAME تعیین می‌شود)
MAXCONTITER = حداکثر تعداد تکرار تماس در تحلیل تماس (پیش‌فرض: 10)

** خط دوم **

برای INC_TYPE=FIXED (اگر TYPE=STATIC باشد قابل حذف است)

(خط دوم) DTIME, ETIME

برای INC_TYPE=AUTO (صرف‌نظر از TYPE باید تعیین شود)

(خط دوم) DTIME_INIT, ETIME, MINDT, MAXDT

** از خط سوم به بعد **

  BOUNDARY, id                                  id=GRPID تعریف‌شده با !BOUNDARY، !VELOCITY، !ACCELERATION
  LOAD, id                                      id=GRPID تعریف‌شده با !CLOAD، !DLOAD، !SPRING، !TEMPERATURE
  CONTACT, id                                   id=GRPID تعریف‌شده با !CONTACT

مثال استفاده¶

مثال استفاده از افزایش زمان ثابت

!STEP, CONVERG=1.E-8
  0.1, 1.0
  BOUNDARY, 1
  LOAD, 1
  CONTACT, 1

تنظیم افزایش خودکار را فعال کرده و افزایش زمان اولیه را 0.01، عرض زمانی گام را 2.5، حد پایین افزایش زمان را 1E-5، حد بالای افزایش زمان را 0.3 و حداکثر تعداد زیرگام‌ها را 200 قرار می‌دهد.

    !STEP, INC_TYPE=AUTO, SUBSTEPS=200
    0.01, 2.5, 1E-5, 0.3

تنظیم افزایش خودکار را فعال کرده و فهرست زمان TP1 را به‌عنوان زمان‌های محاسبه و خروجی نتایج تعیین می‌کند.

    !STEP, INC_TYPE=AUTO, TIMEPOINTS=TP1
    0.1, 2.0, 1E-3, 0.2

یادداشت‌ها¶

• TYPE (STATIC/VISCO) کلیدی است که تعیین می‌کند در آن گام افزایش زمان به رابطه ساختاری ماده داده شود یا نه، و محوری مستقل از نوع تحلیل تعیین‌شده در !SOLUTION است. در STATIC ماده به افزایش زمان رجوع نمی‌کند (مستقل از نرخ) و در VISCO ویسکوالاستیسیته و خزش به افزایش زمان واقعی رجوع می‌کنند. این تمایز فقط در تحلیل استاتیکی معتبر است؛ در تحلیل دینامیکی (!SOLUTION, TYPE=DYNAMIC) به TYPE رجوع نمی‌شود و افزایش زمان همیشه به‌عنوان زمان واقعی در نظر گرفته می‌شود.
• در تنظیم افزایش خودکار، SUBSTEPS به‌عنوان حداکثر تعداد زیرگام‌ها در نظر گرفته می‌شود.
• تعیین نام فهرست زمان TIMEPOINTS و نام مجموعه پارامتر تماس خودکار AUTOINCPARAM فقط هنگامی معتبر است که INC_TYPE=AUTO باشد.
• هنگام تعیین TIMEPOINTS، !TIME_POINTS مربوط به آن باید پیش از کارت !STEP تعریف شده باشد.
• هنگام تعیین AUTOINCPARAM، !AUTOINC_PARAM مربوط به آن باید پیش از کارت !STEP تعریف شده باشد. همچنین در صورت حذف این پارامتر، مجموعه پارامتر افزایش خودکار پیش‌فرض استفاده می‌شود.
• اگر !STEP در تحلیل دینامیکی حذف شود، تحلیل به‌صورت یک گام بر اساس n_step و t_delta در !DYNAMIC انجام می‌شود و شرایط مرزی و بارهای تعریف‌شده فعال می‌شوند. این رفتار برای سازگاری عقب‌رو است و برای ورودی‌های جدید توصیه می‌شود !STEP تعریف شود.
• در افزایش ثابت تحلیل دینامیکی توصیه می‌شود DTIME, ETIME در خط دوم !STEP تعیین شوند تا افزایش زمان و عرض زمانی گام کنترل شوند. n_step و t_delta در !DYNAMIC در صورت حذف !STEP یا برای سازگاری عقب‌رو به‌عنوان مقادیر پیش‌فرض در نظر گرفته می‌شوند.
• اگر INC_TYPE=AUTO در تحلیل دینامیکی تعیین شود، افزایش زمان با استفاده از DTIME_INIT، ETIME، MINDT و MAXDT در خط دوم کنترل می‌شود. افزایش خودکار و کاهش گام عمدتاً در تحلیل دینامیکی غیرخطی با روش ضمنی استفاده می‌شوند.
• در تحلیل دینامیکی می‌توان در هر گام، !BOUNDARY، !VELOCITY و !ACCELERATION را با خط BOUNDARY و !CLOAD و !SPRING روش ضمنی را با خط LOAD فعال کرد.