تحلیل استاتیکی الاستیک خطی (مقدمه)¶
در این بخش فرمولبندی تحلیل استاتیکی الاستیک بر پایه نظریه تغییرشکل بینهایت کوچک ارائه میشود. برای رابطه تنش-کرنش، کشسانی خطی فرض میشود. این فصل بهعنوان مقدمهای برای درک ساختار کلی تحلیل سازهای اجزای محدود در نظر گرفته شده و بهصورت فصلی مستقل تنظیم شده است.
برای نظریه عمومی اصل کار مجازی (فرم آرایش جاری، فرم آرایش اولیه و کاهش به تغییرشکل بینهایت کوچک) به اصل کار مجازی، برای جزئیات قانون رفتاری الاستیک خطی به کشسانی خطی، برای قراردادهای نمادگذاری تانسوری و وویت به نمادگذاری تانسوری و مبانی ریاضی، برای فرمولبندی عمومی تغییرشکل محدود به حرکت، تغییرشکل و کرنش و برای روشهای حل مسائل غیرخطی به ماتریس سختی مماسی مراجعه کنید.
معادلات پایه¶
با فرض تغییرشکل بینهایت کوچک و کشسانی خطی، مسئله مقدار مرزی در مکانیک جامدات از معادله تعادل، شرایط مرزی مکانیکی و شرایط مرزی هندسی (شرایط مرزی اساسی) تشکیل میشود (شکل 2.1.1 را ببینید):
در اینجا، \(\boldsymbol{\sigma}\) تنش کوشی، \(\overline{\boldsymbol{b}}\) نیروی حجمی بر واحد حجم، \(\overline{\boldsymbol{t}}\) کشش سطحی تجویزی، \(\overline{\boldsymbol{u}}\) جابهجایی تجویزی و \(S_t, S_u\) بهترتیب مرزهای مکانیکی و هندسی هستند.

شکل 2.1.1 مسئله مقدار مرزی در مکانیک جامدات (مسئله تغییرشکل بینهایت کوچک)
با استفاده از عملگر گرادیان متقارن، رابطه کرنش-جابهجایی بهصورت زیر است
معادله رفتاری الاستیک خطی عبارت است از
که در آن \(\boldsymbol{C}\) تانسور الاستیسیته مرتبه چهارم است.
اصل کار مجازی¶
فرمهای عمومی اصل کار مجازی (فرم آرایش جاری، فرم آرایش اولیه و کاهش به تغییرشکل بینهایت کوچک) در اصل کار مجازی خلاصه شدهاند. با فرض تغییرشکل بینهایت کوچک و کشسانی خطی، فرم ضعیف عبارت است از
با جایگذاری معادله رفتاری \eqref{eq:2.1.5} و نوشتن \(\hat{\sigma} = D\, \hat{\varepsilon}\) در نمادگذاری وویت، فرمی که مستقیماً برای گسستهسازی استفاده میشود بهدست میآید:
بهدست میآید، که در آن \(D\) ماتریس الاستیک تعریفشده در کشسانی خطی است. معادلات \eqref{eq:2.1.10} و \eqref{eq:2.1.7} اصل کار مجازی را تشکیل میدهند که در ادامه گسسته میشود.
گسستهسازی و مونتاژ معادله سراسری¶
گسستهسازی اصل کار مجازی در معادله \( \eqref{eq:2.1.10} \) روی المانهای محدود، رابطه زیر را میدهد
برای هر المان، میدان جابهجایی با استفاده از جابهجایی گرههای تشکیلدهنده المان بهصورت زیر درونیابی میشود.
سپس کرنش با استفاده از معادله \(\eqref{eq:2.1.4}\) بهصورت زیر داده میشود.
با جایگذاری معادلات \(\eqref{eq:2.1.12}\) و \(\eqref{eq:2.1.13}\) در معادله \(\eqref{eq:2.1.11}\)، داریم
معادله \(\eqref{eq:2.1.14}\) را میتوان بهصورت زیر نوشت
در اینجا، مؤلفههای ماتریس و بردار تعریفشده بهوسیله معادلات \(\eqref{eq:2.1.16}\) و \(\eqref{eq:2.1.17}\) را میتوان برای هر المان محدود محاسبه و با رویهمگذاری مونتاژ کرد.
از آنجا که معادله \(\eqref{eq:2.1.15}\) برای جابهجایی مجازی دلخواه \(\delta \boldsymbol{U}\) برقرار است، معادله زیر بهدست میآید.
در همین حال، شرط مرزی جابهجایی در معادله \(\eqref{eq:2.1.3}\) بهصورت زیر بیان میشود.
با حل معادله \(\eqref{eq:2.1.18}\) تحت شرط قید معادله \(\eqref{eq:2.1.19}\)، میتوان جابهجایی گرهای \(\boldsymbol{U}\) را تعیین کرد.