!STEP¶

Ustawienia kroku analizy

Wymagane w nieliniowej analizie statycznej i nieliniowej analizie dynamicznej

Jeśli tę definicję pominie się w analizie innej niż powyższe, wszystkie warunki brzegowe są aktywne, a obliczenie wykonuje się w jednym kroku

W analizie statycznej, jeśli właściwościami materiału są lepkosprężystość i pełzanie, określ TYPE=VISCO i ustaw warunki czasu obliczeń

Należy pamiętać, że TYPE (STATIC/VISCO) to typ kroku określający, czy przyrost czasu jest przekazywany do materiału, i stanowi oś niezależną od typu analizy (STATIC/DYNAMIC itd.) określonego przez !SOLUTION (patrz poniższe uwagi)

Parametry¶

TYPE     = STATIC (wartość domyślna) / VISCO (analiza quasistatyczna)
SUBSTEPS = liczba podkroków warunków brzegowych (domyślnie: 1)
CONVERG  = próg kryterium zbieżności na podstawie normy reszty (domyślnie: 1.0e-3)
CONVERG_DDISP = próg kryterium zbieżności na podstawie normy poprawki (domyślnie: 1.0e-8)
CONVERG_LAG   = próg kryterium zbieżności na podstawie poprawki mnożnika Lagrange'a (domyślnie: 1.0e-2)
MAXITER  = maksymalna liczba iteracji w analizie nieliniowej (domyślnie: 50)
AMP      = nazwa funkcji czasu (określona w !AMPLITUDE)
AMPLITUDE = RAMP / STEP (rozkład zadanego przemieszczenia na podkroki)
            domyślnie: RAMP dla TYPE=STATIC, STEP dla TYPE=VISCO
INC_TYPE = FIXED (stały przyrost, wartość domyślna) / AUTO (automatyczny przyrost)
MAXRES   = maksymalna dopuszczalna reszta (domyślnie: 1.0e+10)
TIMEPOINTS = nazwa listy czasowej (określona przez !TIME_POINTS, NAME)
AUTOINCPARAM = nazwa zestawu parametrów automatycznego przyrostu (określona przez !AUTOINC_PARAM, NAME)
CONVERGPARAM = nazwa zestawu parametrów kryterium zbieżności (określona przez !CONVERG_PARAM, NAME)
MAXCONTITER = maksymalna liczba iteracji kontaktu w analizie kontaktowej (domyślnie: 10)

** 2. wiersz **

Gdy INC_TYPE=FIXED (można pominąć, gdy TYPE=STATIC)

(2. wiersz) DTIME, ETIME

Gdy INC_TYPE=AUTO (określane niezależnie od TYPE)

(2. wiersz) DTIME_INIT, ETIME, MINDT, MAXDT

** 3. wiersz i kolejne **

  BOUNDARY, id                                  id=GRPID zdefiniowany przez !BOUNDARY, !VELOCITY, !ACCELERATION
  LOAD, id                                      id=GRPID zdefiniowany przez !CLOAD, !DLOAD, !SPRING, !TEMPERATURE
  CONTACT, id                                   id=GRPID zdefiniowany przez !CONTACT

Przykład¶

Przykład użycia stałych przyrostów czasu

!STEP, CONVERG=1.E-8
  0.1, 1.0
  BOUNDARY, 1
  LOAD, 1
  CONTACT, 1

Włącz automatyczną regulację przyrostu i ustaw początkowy przyrost czasu na 0.01, czas trwania kroku na 2.5, dolną granicę przyrostu czasu na 1E-5, górną granicę przyrostu czasu na 0.3 oraz maksymalną liczbę podkroków na 200

    !STEP, INC_TYPE=AUTO, SUBSTEPS=200
    0.01, 2.5, 1E-5, 0.3

Włącz automatyczną regulację przyrostu i określ listę czasową TP1 jako czasy obliczeń i zapisu wyników

    !STEP, INC_TYPE=AUTO, TIMEPOINTS=TP1
    0.1, 2.0, 1E-3, 0.2

Uwagi¶

• Istnieją trzy progi kryterium zbieżności. CONVERG dotyczy bezwymiarowej normy reszty podzielonej przez siłę odniesienia (siłę wewnętrzną, w analizie dynamicznej także siły bezwładności i lepkie), CONVERG_DDISP — bezwymiarowej normy poprawki przemieszczenia podzielonej przez normę skumulowanego przyrostu przemieszczenia w podkroku, a CONVERG_LAG — bezwymiarowej normy poprawki mnożnika Lagrange'a podzielonej przez większą z normy mnożnika Lagrange'a i siły odniesienia. Spełnienie któregokolwiek z CONVERG lub CONVERG_DDISP uznaje się za zbieżność; w analizie kontaktowej z mnożnikami Lagrange'a (!CONTACT_ALGO, TYPE=SLAGRANGE) dodatkowo zawsze wymagane jest CONVERG_LAG. Definicje kryteriów podano w sekcji Kryteria zbieżności w podręczniku teoretycznym
• Wybór, czy dana wielkość kryterium jest używana, oraz kryterium oparte o wartość maksymalną składowych stopni swobody określane są w !CONVERG_PARAM. Jeśli określono CONVERGPARAM, wskazany !CONVERG_PARAM musi być zdefiniowany przed kartą !STEP. Wiersze wielkości kryterium i norm zapisane w wskazanej karcie mają pierwszeństwo przed CONVERG, CONVERG_DDISP i CONVERG_LAG
• TYPE (STATIC/VISCO) to przełącznik określający, czy przyrost czasu jest przekazywany do prawa konstytutywnego materiału w danym kroku, i stanowi oś niezależną od typu analizy określonego przez !SOLUTION. Przy STATIC materiał nie odwołuje się do przyrostu czasu (zachowanie niezależne od szybkości odkształcania), a przy VISCO lekkosprężystość i pełzanie odwołują się do rzeczywistego przyrostu czasu. To rozróżnienie jest skuteczne tylko w analizie statycznej; w analizie dynamicznej (!SOLUTION, TYPE=DYNAMIC) TYPE nie jest uwzględniany, a przyrost czasu jest zawsze traktowany jako czas rzeczywisty
• W przypadku automatycznej regulacji przyrostu SUBSTEPS jest traktowany jako maksymalna liczba podkroków
• Sposób rozkładu zadanego przemieszczenia przez AMPLITUDE oraz dobór między RAMP a STEP opisano w Referencja funkcji: Sterowanie krokami
• Określenie nazwy listy czasowej TIMEPOINTS oraz nazwy zestawu parametrów automatycznego kontaktu AUTOINCPARAM jest ważne tylko wtedy, gdy INC_TYPE=AUTO
• Gdy określono TIMEPOINTS, wskazany !TIME_POINTS musi być zdefiniowany przed kartą !STEP.
• Gdy określono AUTOINCPARAM, wskazany !AUTOINC_PARAM musi być zdefiniowany przed kartą !STEP. Jeśli ten parametr pominięto, używany jest domyślny zestaw parametrów automatycznego przyrostu
• Jeśli w analizie dynamicznej pominięto !STEP, obliczenie jest traktowane jako analiza jednokrokowa oparta na n_step i t_delta z !DYNAMIC, a zdefiniowane warunki brzegowe i obciążenia są aktywne. Jest to zachowanie zapewnione ze względu na zgodność wsteczną; dla nowych danych wejściowych zaleca się definiowanie !STEP
• Dla stałych przyrostów w analizie dynamicznej zaleca się określenie DTIME, ETIME w drugim wierszu !STEP w celu sterowania przyrostem czasu i czasem trwania kroku. n_step i t_delta z !DYNAMIC są traktowane jako wartości domyślne, gdy !STEP pominięto lub ze względu na zgodność wsteczną
• Gdy w analizie dynamicznej określono INC_TYPE=AUTO, przyrost czasu jest sterowany za pomocą DTIME_INIT, ETIME, MINDT i MAXDT w drugim wierszu. Automatyczne przyrosty i cutback są wykorzystywane głównie w nieliniowej analizie dynamicznej z metodą niejawna
• W analizie dynamicznej wiersz BOUNDARY aktywuje krok po kroku !BOUNDARY, !VELOCITY i !ACCELERATION, a wiersz LOAD aktywuje krok po kroku !CLOAD oraz !SPRING dla metody niejawnej